علل دشمنی ملت ایران با آمریکا (2)
شاخص های سیاسی از دیدگاه امام خمینی(ره) (فصل اول-دشمن شناسی)

علل دشمنی ملت ایران با آمریکا (2)

اخلاق یعنی تقویت توحید
مقدمه‌ای برای فهم طرح تربیت توحیدی؛

اخلاق یعنی تقویت توحید

جریان‌شناسی مخالفت با علم کلام
گفت‌وگو با دکتر نوئی/۲؛

جریان‌شناسی مخالفت با علم کلام

اخلاق یعنی تقویت توحید
مقدمه‌ای برای فهم طرح تربیت توحیدی؛

اخلاق یعنی تقویت توحید

جریان‌شناسی مخالفت با علم کلام
گفت‌وگو با دکتر نوئی/۲؛

جریان‌شناسی مخالفت با علم کلام

کد خبر: ۸۹۵۹
تاریخ انتشار: ۲۳ آبان ۱۳۹۵ - ۱۷:۲۵
گفتگو با مدیر مدرسه علمیه رشد
حجت الاسلام والمسلمین شفیعی مدیر مدرسه علمیه رشد با اشاره به وضعیت نامناسب امتحان شفاهی در حوزه گفت: این درد حوزه است. فکر می‌کنم یک‌زمانی باید ان‌شاءالله این مشکل حل شود. خدا کند آن زمان بیاید.
کاش امتحان شفاهی در حوزه درست شود


قسمت پایانی گفتگو با حجت الاسلام والمسلمین شفیعی

برنامه‌ای که برای مشاوره به طلاب در مدرسه دارید چیست؟

ما طرحمان این است که برای هر پایه‌ای یک استاد راهنما یا مشاور داشته باشیم که بحث و درس بچه‌ها را کنترل ‌کند. اشکالی در ما حوزوی‌ها هست که فکر می‌کنیم یا فقط باید درس بخوانیم یا فقط باید درس بدهیم، ولی این کارها را کار نمی‌دانیم. ما خیلی آدم‌های خوب پیدا می‌کنیم؛ می‌گوییم تشریف بیاورید به بچه‌ها مشاوره بدهید: می‌گوید اگر تدریس بدهید می‌آیم ولی برای این کارها نمی‌آیم. این کارها در شأن خیلی از آقایان نیست. کارهای اجرایی و

هیچ‌کس تا رئیس دانشگاه تا وزیر آموزش عالی حق تصرف در نمره استاد را ندارد
مشاوره‌ای و فرهنگی را خیلی دون شأن‌شان می‌دانند. آن‌ها هم که می‌آیند برای این کارها، من نمی‌پسندم. ما در این زمینه کمبود داریم و نگرانیم. ولی در کل هدفمان این است که برای هر پایه‌ (اگر شد) یا دوپایه را به یک نفر بسپاریم که این‌ها مثل سنگ صبور باشند و دائم مطالعه، مباحثه، برنامه‌هایشان را تنظیم کنند. آن مقداری که آن‌ها نتوانند از عهده‌اش بربیایند به من ارجاع می‌دهند. ما هم یک‌چیزهایی تجربی یاد گرفتیم به آنها می‌گوییم اگر هم موفق نشدیم و به مشکلی برخوردیم که گه‌گاه شده است که به مرکز مشاوره مؤسسه، دوستانی که در آنجا هستند ارجاع دادیم و دنبال این هستیم که مشکلاتشان را حل کنیم.

با اجازتون از فضای مدرسه بیرون بیایم. در حال حاضر قوت و ضعف حوزه را در چه می‌بینید؟

متأسفانه ما در جایگاهی نیستیم که بتوانیم تشخیص بدهیم قوتش چیست، ضعفش چیست؟ بالاخره آن آقایان در جایگاه خودشان هستند و ما آن چیزی که از دور می‌بینیم و دستی از دور بر آتش داریم. قوتش که خیلی زیاد است. واقعاً باید خدا را شکر کنیم که حوزه‌های ما دارای

ما طرحمان این است که برای هر پایه‌ای یک استاد راهنما یا مشاور داشته باشیم
فضاهای بسیار ارزشمندی هستند و کارهای بسیار خوبی انجام می‌دهند. قوت حوزه به این است که 1400 سال است که مانده است و این بزرگ‌ترین قوت حوزه است؛ اما ضعفش متأسفانه موارد بسیاری است. آدم خیلی غصه می‌خورد که این اتفاقات چرا در حوزه می‌افتد.

عدم توجه به کرامت انسانی

یکی هم بحث عدم توجه به کرامت انسانی است؛ یعنی کرامت انسانی که به‌عنوان شاخصه اصلی تربیت است نه برای اساتید لحاظ می‌شود نه برای مدیران لحاظ می‌شود و نه برای طلبه ها. از شهریه‌گرفتنش نگاه کنید که هنوز هم که هنوز است طلبه ها باید در صف بایستند.

شهریه

طلبه‌ها بعد از سال‌های سال هنوز مطابق این سنت باید در صف بایستند، حالا نمی‌شود این پول به حسابشان بیاید. خفت نکشند. طلبه جوان باید سه روز اول ماه، درس و بحثش را تعطیل کند، به‌خاطر ده ‌هزار تومان، بیست‌ هزار تومان بخواهد شهریه بگیرد و در این صف بایستد. یک‌ذره دیر برود چهار تا چیز هم بارش می‌کنند، به او شهریه نمی‌رسد و زندگی‌اش لنگ می‌شود؛ درحالی‌که الآن حضرت آقا و دیگران به حساب واریز می‌کنند. این‌که طلبه شکسته بشود برای گرفتن بیست هزار تومان پول.... آخر این خیلی بد است.

مقررات آموزشی (تو درس بده ما امتحان می‌گیریم)

در مقررات آموزشی بین نمره 8 تا 12 حق اعتراض دارید. کسی که کمتر از 8 و بالاتر از 12 حق اعتراض ندارد. طلبه قسم می‌خورد می‌گوید من یقین دارم 18 کمتر نمی‌شوم. به او 13 دادند. جرئت ندارد حرف بزند. هیچ جا اعتراضش خریدار ندارد. کجای نظام آموزشی دنیا این‌گونه است؟ متأسفانه این‌ها چیزهایی است که ما در حوزه‌مان حل نکردیم و خیلی ضعف است؛ یعنی طلبه سر این قضایا این‌قدر سرخورده و خرد می‌شود. من که درس خواندم و نمره‌ام را می‌دانم 18، 19 می‌شوم حالا دست مصححی افتاده است که دقت لازم را نکرده است یا پشت صفحه را هم ندیده است. حالا ما از طریقی این موارد را پیگیری می‌کنیم. مسئولان محبت می‌کنند و لطف می‌کنند موارد این‌چنینی، برای ما پرونده را باز می‌کنند و نگاه می‌کنند، کمک می‌کنند، فراقانونی است یعنی روابطی است ولی باید قانون درست شود، یعنی باید تعریف بشود.

قوت حوزه به این است که 1400 سال است که استوار مانده است
چرا باید آزمون را حوزه بگیرد؟ کجای نظام آموزشی دنیا این‌گونه است؟ شما بروید دانشگاه‌ها و مدارس را ببینید. استادی که درس می‌دهد امتحان می‌گیرد. معنا ندارد استاد درس بدهد امتحانش را یکی دیگر بگیرد. شما بروید دانشگاه مراجعه کنید. نمی‌دانم با کدام دانشگاه‌ها مرتبط هستید. من صنعتی شریف بهترین دانشگاه ایران بودم. اول [دانشگاه] تهران، بعد صنعتی شریف. استاد وقتی درس می‌دهد امتحان‌ها را باید خودش طرح کند، نمره هم، نمره استاد است. هیچ‌کس تا رئیس دانشگاه تا وزیر آموزش عالی حق تصرف در نمره استاد را ندارد. اول و آخر حرف استاد است. نظام آموزشی مقبول دنیا این است. الآن همۀ دنیا این را قبول دارند، ولی ما متأسفانه می‌گوییم استاد! شما یک سال درس بدهید آخر سال من از بچه‌ها آزمون می‌گیرم. من تصحیح می‌کنم. پایه سه و شش را شما تصحیح نکنید من باید تصحیح کنم. این بالاترین بی‌احترامی به استاد است. بالاترین بی‌احترامی به مدیران مدارس است. بعد ناظر می‌فرستند برای مدرسه.

در همین جلسه اخیر با مدیران، این حرف را زدم. چندین جلسه تا حالا گفتم؛ گفتم می‌گویم، هر چه بادا باد. پخش شود بالاخره یا ما را اخراج می‌کنند یا یک کسی این کار را درست کند. این معنا ندارد که طول سال 9 ماه 10 ماه، با این بچه هستم اخلاقش، درسش، شخصیتش همه‌چیزش را به من واگذار کردند غیرازاین است؟ هیچ‌کس نمی‌آید در طول سال از من بپرسد چه‌جور درس دادید، استادی که گذاشتید چه طور بود. آخر سال که می‌رسد می‌گویند آقای شفیعی شمای مدیر حق آزمون گرفتن از این را نداری چون شایستگی ندارید آزمون بگیرید. شمای استاد حق طرح سؤال ندارید.

شایستگی تربیت که مهم‌تر از این است دارم، شایستگی آزمون را ندارم؟ خوردوخوراکش، بیداری، رفت‌وآمدش را به من سپردی، ولی آخر ترم حق ندارم آزمون بگیرم، این بی‌احترامی به من نیست؟ این درد نیست در حوزه؟ چه کسی باید بفهمد این را. این را من بارها در جلسات مطرح کردم. یک‌جایی باید درست شود. شما می‌دانید یک‌زمانی پنجم ابتدایی امتحان نهایی داشت، سوم راهنمایی امتحان نهایی داشت. دبیرستان امتحان نهایی داشت. می‌دانید چند سال است امتحان نهایی‌ پنجم و سوم راهنمایی برداشته شده است؟ کنکور را دارند برمی‌دارند؛ کنکور را برمی‌دارند تا برای ورود به دانشگاه نمره دبیرستان اعتبار پیدا کند. بااین‌که ممکن است آدم‌هایی بی‌تعهد در

حتماً صابون امتحان شفاهی به تنتان خورده است. آن ‌هم ضد کرامت انسانی است
مدارس باشند ولی دارند به مدیران اعتماد می‌کنند. به مدیر اعتماد می‌کند و نمرات دبیرستان برای من 75 درصد اعتبار دارد. آن‌وقت من مدیر این‌جا که چند سال تجربه مدیریت دارم. اگر بعضی از ما شایستگی نداریم خب ما را عوض کنید. اگر واقعاً به نظرتان می‌رسد بنده شایستگی مدیریت ندارم در بحث اخلاقی هم شایستگی هم ندارم در آموزش هم شایستگی ندارم چرا فقط آخرش را گیر دادید؟ این درد است در حوزه،‌ امثال این درد و مشکلات یکی دوتا نیست. این‌ها دغدغه‌هایی است که در حوزه متأسفانه وجود دارد؛ دربارۀ کرامت، عزت و اعتبار انسان‌ها. آن‌وقت خروجی‌اش چه می‌شود؟ بعضی از اساتید امتحان شفاهی.

امتحان شفاهی

حتماً صابون امتحان شفاهی به تنتان خورده است. آن ‌هم ضد کرامت انسانی است. امتحان شفاهی باید جای امنی باشد، فضای آرامی باشد. وقتی طلبه به امتحان شفاهی می‌رود باید با او خوش‌وبش کنند. آرامَش کنند. او اضطراب دارد. من در امتحان شفاهی کفایه بااین‌که چندین سال سابقه در کار تعلیم و تربیت داشتم، باور بفرمایید بدنم می‌لرزید وقتی می‌خواستم امتحان شفاهی بدهم. این درد است. طلبه با هزاران امید آمده است. در امتحان شفاهی از من سؤال کردند تا آمدم فکر بکنم و جواب بدهم سؤال بعدی را پرسیدند و همین‌طور سؤال بعدی. نمی‌خواهی مرا زمین بزنی که، می‌خواهی مرا ارزیابی کنی. می‌خواهی با من رفیق شوی. من باید شمای روحانی را ببینم لذت ببرم. اینها ضد کرامت است. این درد حوزه است. فکر می‌کنم یک‌زمانی باید ان‌شاءالله این مشکل حل شود. خدا کند آن زمان بیاید.

سخن پایانی

 ما معتقدیم حوزه صاحب دارد. حضرت استاد دام‌ظله که هر موقع خدمتشان می‌رسم و مشکلات مدرسه را از مالی و غیرمالی، با ایشان در میان می‌گذارم، می‌فرمایند اگر ما کاری کنیم که رضایت صاحب آن را فراهم کنیم، صاحبمان از دستمان راضی باشد بدانید حضرت رها نمی‌کند. اگر صاحبتان را باور کنید و اگر بدانید صاحب دارید، حضرت رهایتان نمی‌کند. هر وقت دیدید به مشکلی خوردید بدانید خودتان ارتباطتان را کمرنگ کرده‌اید. مکرر این را فرمودند یعنی من کمتر جلسه، یک هفته در میان دوشنبه‌ها خدمتشان می‌رسم گزارش می‌دهم و مشکلات را بیان می‌کنم و راه‌حل می‌طلبم. ایشان مکرر، اول و آخر جلسه تأکید می‌کنند که یک کاری کنید که رضایت صاحب را فراهم کنید. اگر آن راضی باشد دغدغه‌هایتان برطرف می‌شود آرامش پیدا می‌کنید خودش کمکتان می‌کند. ما از کجا می‌دانیم باید چه‌کار کنیم؟ چه راهی باید برویم. بحث ماهواره، اینترنت همه‌اش آزمون‌هایی است که ما داریم. اگر ان‌شاءالله صاحب‌کار راضی شود، عنایت آن حضرت باشد دیگر هر جا که کم آوردیم به خاطر این است که کم برای حضرت گذاشتیم واقعاً. لذا من توصیه می‌کنم خیلی یاد حضرت باشیم در مدرسه صبح‌ها با دعای عهد شروع می‌کنیم، شب‌ها با الهی عظم البلاء ختم می‌کنیم. سعی کردیم در جاهای مختلف بچه‌ها خیلی یاد حضرت باشند، یاد صاحب‌کار باشند. اگر یاد صاحب‌کار باشند ان‌شاءالله ایشان هم به یاد ما خواهند بود.


تهیه وتنظیم: سید مجتبی رفیعی- محمدرضا خادم الذاکرین


کاش امتحان شفاهی در حوزه درست شودکاش امتحان شفاهی در حوزه درست شود
ارسال نظر
به روز شده در ۱۷:۳۲ :: چهارشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۶